Frans Verleyen, hoofdredacteur van Knack, zat met Hugo Claus in de auto op weg naar de Provence voor opname van een TV-programma. Als fervent liefhebber van Schubert vulde Frans de tijd met zingen. Elegant vroeg Claus: “Frans, is het misschien mogelijk om eventjes ook niet te zingen?”

Diezelfde vraag zou Claus nooit gesteld hebben aan Lynn, de dochter van Frans. Behalve fotomodel is zij een begenadigd singer-songwriter. Vanaf haar tiende volgt ze klassieke zang en muziektheorie. Haar leraar adviseert om daarin verder te gaan. Maar op haar twintigste pakt ze de valiezen en trekt naar New York. Het grote avontuur. Ze begint muziek te schrijven. Popmuziek. Met klassieke vorming als achtergrond. In de Columbia Medical School staat de oude vleugelpiano van Rachmaninoff. Een vriend smokkelt Lynn daar binnen. Op dat historische instrument ontstaan de rudimenten van haar eerste eigen composities.

Voor een jonge en ambitieuze singer-songwriter is het leven in New York geen droom. Overdag werken als waitress en ’s nachts rondhangen in muziekclubs. Ze slaagt erin optredens te versieren in gereputeerde clubs als The Bitter End, Rockwood Music Hall, het legendarische CBGB’s en Kenny’s Castaways. Dit niet voor de hand liggende parcours levert de basis waarop ze uiteindelijk de veelbegeerde Green Card krijgt, een permanente verblijfsvergunning. De argumentatie: ‘for her extraordinary ability in the Arts’.

Ondertussen bloeit ook haar andere carrière, als fotomodel. In België is ze o.a. te zien op de cover van Menzo. Humo en Elle maken meerdere pagina’s vrij voor een interview. Op een van haar bezoekjes aan thuisland België vraagt topfotograaf Henk van Cauwenbergh haar voor de Showbizzkalender 2010. Op de locatie staat toevallig ook een piano. Lynn neemt plaats en zingt enkele songs, met eigen begeleiding. Verbazing alom op de set. Een blonde ‘starlet’ die ook nog écht iets kan…

Praten met Lynn is iets apart. Onvermijdelijk hebben zes jaar Amerika haar Nederlands verrijkt met een onstuitbare New Yorkse zwier en met grappige uitdrukkingen. Hier en daar hoor je dan weer een typisch Gentse klank, omdat ze daar studeerde. Zo is ook haar muziek. Geboetseerd uit de ontelbare invloeden van een rusteloze reizigster. Pop, rock, klassiek, jazz, chanson… en dat alles tegelijk.

Geleidelijk bouwt Lynn aan een volwaardig eigen repertoire, dat resulteert in de CD “DRIFTER”. Opgenomen in New York en België, met topproducers Jo Bogaert, Frank Duchene & Yannic Fonderie. Voor live concerten omringt ze zich met een niet voor de hand liggende combinatie van piano, gitaar en strijkkwartet. Maar ook dat kan snel weer veranderen. Bij Lynn Verlayne ligt niets lang vast.